Działanie telewizorów LCD

Telewizory LCD powstały w latach osiemdziesiątych, więc nie tak dawno. Jednakże ich sposób działania nie powstał w elektronice, jak można by było przypuszczać, lecz w botanice, gdzie zostały odkryte ciekłe kryształy. Z tegoż samego powodu nie miały one od razu swego zastosowania w odpowiedniej dziedzinie nauki, dopiero w 1986 roku został wymyślony i wyprodukowany pierwszy monitor LCD, który maił zastosowanie w świecie komputerów. Monitory LCD zaczęły służyć jako ekrany telewizorów zaledwie w ostatnim dziesięcioleciu, a poważną karierę i popularność zdobyły w ostatnich latach.

Telewizory LCD składają się z milionów pikseli, a każdy z tych pikseli składa się z trzech subpikseli, którym przyporządkowany jest jeden z podstawowych kolorów, zielony, niebieski lub czerwony. Wszystkie piksele w połączeniu ze sobą tworzą idealny odbiór obrazu. W przeciwieństwie do pikseli telewizora plazmowego nie świecą, lecz za raz za nimi jest umieszczona odpowiednia lampa fluorescencyjna, która jest odpowiedzialna za odpowiednią jasność obrazu. Dzięki temu, iż same piksele nie świecą, mają o wiele większą żywotność niż piksele w telewizorach plazmowych oraz są one energooszczędne, dzięki czemu telewizory LCD są chętniej kupowane przez zwykłych i przeciętnych klientów sprzętu elektronicznego niż drogie telewizory plazmowe. Generalnie mówiąc telewizory LCD mają mniej skomplikowaną technologię i dzięki temu są tańsze od telewizorów plazmowych, zarówno przy samym kupnie jak i przy codziennym użytkowaniu, dlatego są częściej i chętniej kupowane przez klientów sklepów RTV oraz sklepów internetowych.